تبليغاتX
پایان رویا
 

   دوباره صبح می شود من هنوز زندگی میکنم .

   در غباری از بودن ونبودن زیر چتر ی که باران خاک

   تیره اش کرده غوطه می خورم .

    آرام به انتها نزدیک می شوم و مثل هر روز با صدای بلند

    نام تو را می خوانم .

    اما باز تو تنها کسی هستی که صدایم را نمی شنوی.

    چرا ؟ نمی دانم !

     این گناه از من است یا قلب تو نمی دانم!

     اگر روزی به سراغم آمدی آرام صدایم کن چرا که این بار

      باز هم منم که صدایت را خواهم شنید و باز این تویی که..........

     

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام فروردین 1385ساعت 23:27 توسط مرسده |

 

         دیروز پریدن را آموختم .

        یک قدم به آن درخت که آشیانه داشتی نزدیک تر شدم .

        امروز بالاخره رسیدم اما آنجا نبودی !

        من عادت کردن به آمدن و نبودن تو ..

        فردا باز هم می آیم اما این بار

         باید پرواز را فراموش کنم ...

         دریا شناگر می خواهد .

       

 

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385ساعت 21:42 توسط مرسده |

 

       من یاد گرفته ام هر بار تو را دیدم فراموشت کنم .

        چون ...........؟

         تو هم سعی کن یاد بگیری.

+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم فروردین 1385ساعت 21:41 توسط مرسده |

 

    بزرگ بود .

    و از اهالی امروز بود .

    و با تمام افقهای باز نسبت داشت .

    و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید.

    به شکل خلوت خود بود و عاشقانه ترین انحنای وقت خودش را

    برای آینه تفسیر کرد .

    و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود.

    و او به سبک درخت میان عافیت نور منتشر می شد.

    همیشه کودکی باد را صدا می کرد .

  

   و رفت تا لب هیچ

   و پشت حوصله نورها دراز کشید .

    و هیچ فکر نکرد

    که ما میان پریشانی تلفظ درها

    برای خوردن یک سیب

    چقدر تنها ماندیم.

 

  

    

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیستم فروردین 1385ساعت 16:49 توسط مرسده |

 

  

          شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد               فریبنده زاد و فریبا بمیرد

             شب مرگ تنها نشیند به موجی              رود گوشه ای دوروتنهابمیرد

             درآن گوشه چندان غزل خواند آن شب     که خود در میان غزلها بمیرد

             ...................

             چو روزی ز آغوش دریا برآید             شبی هم در آغوش دریا بمیرد

 

  

                                          

+ نوشته شده در شنبه نوزدهم فروردین 1385ساعت 20:0 توسط مرسده |

 

   نمی دونم شاید این چیزی که می خوام بنویسم برای همه آدما صادق

   نباشه.

  اما فکر می کنم گفتنش برای بعضی ها مثل خودم بی تاثیر نباشه.

  بعضی ها تو زندگی دلشون می خواد همیشه خوب باشن .

  همه اونا رو خوب بدونن .گاهی وقتها برای همین مسئله هم خیلی به

   خودشون سخت می گیرن ،غافل از اینکه ما به دنیا نیومدیم تا نظر

   دیگران رو تامین کنیم .

   خیلی وقتها باید نشون بدی که تو خودت هستی با تمام خوبیها و بدیهایی

   که داری.

   آدم ها همشون الزاما خوب نیستن، اما ملزم به یاد گرفتن اون هستن

    دونستن فرق خوبی و بدی این امکان رو به آدم می ده که توی هر

    کاری بهترین تصمیم رو بگیره .

    خوب بودن اولین و آخرین شرط نیست خوب دیدن و خوب فکر کردنم

    هم خیلی مهمه، شاید مهم تر از خوب بودن !

    

   

    

 

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم فروردین 1385ساعت 17:53 توسط مرسده |

 

    لبخند بزن

    بعد در آینه  نگاه کن

    ببین با لبخند چقدر زیبا تری

   

+ نوشته شده در جمعه یازدهم فروردین 1385ساعت 17:37 توسط مرسده